حادثهٔ گویآنیا

توی برزیل، سال ۱۹۸۴، یک درمانگاه پرتودرمانی منتقل می‌شه به یک مکان جدید. به خاطر دعوای حقوقی درمانگاه و مالک زمین، وسایل پزشکی، توی ساختمون قدیمی رها میشن به امان خدا. مسئولین درمانگاه میدونستن باید وسایل رادیواکتیو رو خارج کنن، ولی به دستور دادگاه، پلیس نمیذاشته و یک نگهبان هم گذاشتن جلوی در که نه چیزی وارد شه و نه چیزی خارج.

خلاصه نزدیک‌های پاییز، نگهبان نرفت نگهبانی بده و موند خونه. دوتا دزد محترم هم رفتن از درمانگاه پرتودرمانی دزدی کردن. وسایل رو گذاشتن توی فرغون! و بردن خونه‌شون تا تیکه‌تیکه کنن و بفروشن.

بعد هم که وسایل رو تیکه تیکه کردن دیدن عه چه ماده‌های قشنگی، پودرای خوشگل که از خودشون نور آبی ساطع می‌کنن. اینا رو هی مالیدن به خودشون و اینور اونور، که آدمای مختلفی مریض شدن. موقع اعلام شدن ماجرا، همه ترسیدن و دولت برزیل مجبور شد جمعا ۱۱۲,۰۰۰ نفر رو معاینه کنه، که ۲۴۹ نفرشون هم به مواد رادیواکتیو آلوده بودن.

نتیجه اخلاقی: برای انتخاب محل دزدی هم شیمی دبیرستان لازمه.

توضیح تصویر: اخیرا یک سری میگوی یخ‌زده توی اندونزی هم آلوده به مواد رادیواکتیو شدن و FDA درخواست جمع‌آوری‌شون رو داده.

منبع